ช่วงเดือนเมษา 2554 ที่ผ่านมา ฉันได้มีโอกาสไปแสดงการบรรเลงขิมในโรงเรียนสอนภาษาและวัฒนธรรมนอร์เวย์เจียน สำหรับผู้ย้ายมาอยู่ใหม่ ซึ่งมีนักดนตรีชาวอิราเนียนร่วมบรรเลงเค้ากระตือรือล้นมากขอบรรเลงร่วมแต่ด้วยขิมเป็นเครื่องดนตรีที่ตั้งเสียงแบบไทยจึงทำให้ลำบากในการบรรเลงร่วมกันเพราะบันไดเสียงที่แตกต่างจึงได้สลับกับบรรเลงเป็นที่พอใจของนักเรียนรุ่นใหญ่ในคลาส แต่ด้วยความตื่นเต้นผสมกับเบลอเลยได้ยืนบรรเลงทำให้เกิดอาการไม่สะดวกรู้สึกว่าวันนั้นแสดงได้ไม่ดีอย่างมาก เลยเลือกบรรเลงเพลงสั้นๆ ไว้โอกาสหน้าจะเตรียมตัวใหม่เพราะลืมไปว่าแค่เอาเก้าอี้สองตัวหันหน้าหากัน ก็วางขิมในระดับที่ผู้บรรเลงนั่งบรรเลงได้ โง่ก่อนฉลาดจริงๆ แต่มีคนสนใจเสียงของขิมจนขอลองเล่นก็มี หนุ่มผิวหมึกซะด้วย
สบโอกาสดี ไปบรรเลงขิมให้ pappa and mamma ของคุณจอนนี่ บรรเลงที่หน้าระเบียงเสียงขิมกังวาลเพราะมาก (สงสัยสีมือเราดี) เพราะความเงียบสงบ และอยู่กลางแจ้งเสียงเพราะจนฉันตกใจ ได้ใจปู่ ย่าไปหลายครือกัน เดี๋ยวจะหาภาพมารายงาน
